Wildopvang

2012 met één van mijn zorgenkindjes

Ik ben al jaren actief in het opvangen van wilde dieren in nood.
In het verleden heb ik geholpen bij het opstarten en runnen van een egelopvang en ben ik ondertussen gastvrouw c.q. flesmoeder voor wilde dieren die extra verzorging nodig hebben.
Ik heb veel baby-egels groot mogen brengen. Meestal blijven de jonge en verzwakte egels bij mij in winterslaap en in mei worden ze dan weer in de natuur vrij gelaten.
Sinds 2019 ben ik ook flesmoeder voor een wildopvang. Ik heb jonge wilde haasjes en konijntjes mogen flessen en zelfs een nestje van 12 Pimpelmeesjes groot mogen brengen. Wanneer ze zich zelfstandig kunnen redden, zelf kunnen eten en genoeg wegen gaan ze weer terug naar de wildopvang om ze van daaruit voor te bereiden om terug in de natuur uitgezet te worden.
Het is enorm dankbaar werk. Helaas redden ook veel wilde dieren het niet, omdat ze een te groot trauma meegemaakt hebben, maar elk dier wat weer terug de natuur in kan is de moeite waard!


Ik zal hier zo nu en dan nieuws omtrent de wilde dieren die ik mag verzorgen plaatsen!

Updates van de verschillende dieren zal ik in het kopje van het betreffende dier plaatsen.
Vind je het interessant….hou de site dan in de gaten.


————————————————————————————————————————————————————————————-

2020

30 juli Vlaamse Gaai
Omdat Boefie (zo hebben we hem genoemd, want het ondeugende straalt uit zijn prachtige blauwe ogen) eigenlijk best al zelf kan eten, maar het oh zo makkelijk vindt om gevoerd te worden en daarnaast echt wel een grotere bewegingsdrang begon te krijgen, die ik hem hier in huis helaas niet kon bieden heb ik in overleg met Stichting Flappus besloten om hem naar hun toe te brengen zodat hij daar in een grotere volière meer vrijheid krijgt en beter kan verwilderen. Zij hebben hem uiteindelijk weer vrij de natuur in gelaten.



17 juli Vlaamse Gaai
Vandaag werd er een jonge Vlaamse Gaai gebracht. Tjonge wat een bijzonder mooi en intelligent dier is dat zeg!
Net als kraaien kunnen deze vogels ook heel tam worden, maar dat is natuurlijk niet de bedoeling.
De Gaai zat al wel redelijk in de veren, maar zelf vliegen lukte nog niet goed en hij moest ook nog wel gevoerd worden.
Dat ging eerst nog wel wat lastig, maar nadat hij door had dat ik lekkere meelwormen kwam geven legde hij al gauw de link Sonja met eten!


15 september Koolmeesjes
Heel bijzonder…Messi en Kooltje zitten nog steeds in de buurt van ons huis. Vaak in de hoge bomen naast ons huis, maar ze komen ook regelmatig (ook of juist als wij buiten op de oprit lopen) op het hekwerk zitten.
Hoe ik weet dat het juist die twee zijn? Messi heeft een apart zwart kapje. Ondanks dat hij/zij nu echt super mooi in de veren zit, herken ik op de één of andere manier dat zwarte kapje. Tevens heeft Messi een speciaal fluitje waaraan wij hem eerder al konden herkennen en dat is nog steeds zo.
Ze zijn vaak ook wel met meer dan 2 koolmeesjes, maar toch denk ik dat één van die andere nog steeds Kooltje is, omdat deze twee echt op het hek komen zitten als wij er gewoon lopen. De andere koolmeesjes blijven toch wat meer in de bomen zitten dan.


21 juni Koolmeesjes
Messi en één van “De Kooltjes” besloten nog een hele tijd bij ons huis te blijven.
Het lopend buffet en de veiligheid van de kooi/volière was toch nog wel heel aantrekkelijk voor ze.
Messi kwam zelfs aangeven als de meelwormen op waren en bijgevuld dienden te worden!
Op een gegeven moment hadden een stel mussen het lopend buffet ook ontdekt, wat hen toch wel veel zoekwerk scheelde tijdens het voeden van hun jongen (want eigenlijk eten mussen eerder zaadjes dan insecten. Alleen de jonge vogeltjes krijgen toch insecten omdat die meer belangrijke eiwitten bevatten voor de groei). Door de mussen hebben Messi en Kooltje toch uiteindelijk meer hun eigen weg gevolgd en bleven ze steeds vaker/langer weg.
Zo nu en dan zien we Messi weer even bij ons buffet eten.




30 mei Koolmeesjes
Naast Messie kreeg ik op 16 mei er nog een heel nestje koolmeesjes bij. Zes kleintjes waarvan de ouders niet meer terug naar het nest gekomen zijn.
Heel veel werk en helaas hebben de twee kleinsten het uiteindelijk niet meer gered.
Maar vandaag konden de andere 4 samen met Messie en Vinkie weer de vrije natuur in.


Messi En de Kooltjes


16 mei Messie
Messie doet het super goed. Zo bijzonder om te zien hoe gestructureerd zo’n jong diertje al is. Eén meelworm er in, hij draait zich om, gaat bijna in een spagaat staan, kont in de lucht en er komt een drol uit. Zo…nu is er weer ruimte voor de overige 5-9 meelwormen!
Messie eet ondertussen al net zo veel als Vinkie…gelukkig niet de hele dag meer elk half uur. ‘sMorgens vaak nog wel, maar gedurende de dag krijgen ze iets meer rust en hoeft het nog maar elk uur.
En dan nog zoiets bijzonders wat mij dan weer opvalt.
Vogeltjes hoeven niet ’s nachts gevoed te worden, maar “alleen maar” tussen zonsopgang en zonsondergang. En dat hoef je hen echt niet te vertellen! Ook al staan ze in een verlichte kamer met ook allemaal geluiden, tussen 20:00 en 20:30 uur wordt het stil en hoeven ze vaak ook geen meelwormen meer te hebben.




11 mei Messie, Mini en Micro

Vandaag belde Stichting Flappus of ik tijd en ruimte had voor 4-5 jonge vogeltjes. Toen ik daar aan kwam, leek het toch handiger als ik mij zou ontfermen over 3 hele jonge vogeltjes, aangezien deze nog niet zo goed aten. Het waren 2 heeeeeel erg kleine en fragiele Roodborstjes en een iets groter Koolmeesje.
De twee Roodborstjes hebben het uiteindelijk helaas niet gehaald. Maar met Messie het Koolmeesje lijkt het goed te gaan.


30 mei Vinkie
Vinkie heeft het de afgelopen weken super goed gedaan. Ze mocht op een gegeven moment naar buiten in een volière om zelfstandiger te worden en daar had ze al gauw door hoe ze zelf de levende meelwormen moest pakken en eten. Ook de zaadjes vond ze erg lekker.
Zodat we haar niet alleen hoefden vrij te laten is ze iets langer gebleven, tot de koolmeesjes ook zover waren om uit te vliegen en dat moment was vandaag!




11 mei Vinkie
Met Vinkie gaat het heel goed. Ze (het is een vrouwtjes Vink) eet enorm veel. Wel tussen de 110 en 150 meelwormen op een dag. Ze begint zichzelf ook steeds meer door de kooi te bewegen. Daarom heeft ze ondertussen ook een iets grotere kooi gekregen. Ze is vrij tam, stapt netjes op mijn vinger zodat ik haar naar het nestje (dat ik gemaakt heb van een vogelbadje) te brengen waar ze dan gevoerd wordt. Ook pikt ze zo nu en dan als ze op de grond zit naar de zaadjes.
Ze heeft ondertussen ook een kooigenootje (Koolmeesje Messie), maar die is nog zo klein, zit alleen in een overdekt nest op de bodem van de kooi, piept totaal anders…dus een vreemde eend en contact hoeft niet persé.
Maar kijk toch eens hoe mooi ze ondertussen al in de veren komt te zitten!



7 mei Vinkie
Vandaag werd ik gebeld over een jong vogeltje dat door een kat gepakt was. Gelukkig mankeerde de Vink niets, maar het was echt te jong om zichzelf over te laten. Helaas was deze spring in ’t veld ook niet van plan in een nest te blijven zitten (ook niet bij ons), maar in staat om te vliegen was ze ook nog niet. Tja, dan is de kans groot dat ze weer gepakt zou worden door een kat. Dus dan maar met de hand groot brengen.
De eerste dag twijfelde ik enorm of ze het goed op zou pakken, want het was wel heel onwennig voor haar om meelwormen die met een pincet door een mens aangeboden worden aan te pakken. Maar na een dag ging dat al heel goed.


29 mei K3
Vandaag zijn ze opgehaald door Stichting Flappus om bij hun verder uit te wilderen als voorbereiding op het leven in de vrije natuur.

Wat hebben ze het alle drie goed gedaan zeg!



16 mei K3
Wat doen ze het goed! We zijn ondertussen al een aantal dagen overgegaan naar 2 voedingen per dag. Het kleintje vindt het flessen nog steeds niet leuk en wil nu ook niet meer graag gepakt worden…vliegensvlug zijn ze dan.
Maar ze eten nu ook al goed gras en kruiden en ook het gemengde konijnenvoer wordt regelmatig gegeten.
En kijk toch eens hoe mooi en groot ze al geworden zijn!




29 april K3
Ongelooflijk hoe snel die baby’s zich ontwikkelen! Ondertussen zijn de oogjes al een paar dagen open en ook de oren komen overeind. Het nest is te klein voor ze geworden, want ze hebben nu een grote bewegingsdrang. Daarom hebben ze nu het hele hok ter beschikking.
De twee grootsten drinken gewoon al staand op de pootjes (bijna los) hun flesjes/pipetjes leeg, zonder dat ik de melk in hun bekje hoeft te druppelen. Hierdoor hoef ik ze ook niet meer 5x per dag te voeden, maar drinken ze voldoende om over te gaan naar 3x per dag. De kleinste is nog wat lastiger en die krijgt nog wel 5x per dag. Maar ze komen sinds gisteren allemaal goed aan.
Eergisteren kregen ze ook voor het eerst hooi in hun nest. Dat was in eerste instantie heel even eng, maar de sterkste van het stel begon er toch meteen aan te knabbelen. Vandaag zag ik de kleinste er ook aan knabbelen.

Helaas kan ik hier geen filmpjes plaatsen, maar vanmorgen heb ik een enorm schattig filmpje gemaakt van een stel vrolijke nijntjes die binkies maakten. Het filmpje staat op de facebookpagina van Dierenzorg Heerde.

Klik hier: Filmpje K3 Binkies



25 april K3
Het seizoen voor de jonge verweesde dieren gaat beginnen… De wildopvang belde dat met de vraag of ik tijd had voor 3 babykonijntjes. Een medewerker zou de konijntjes komen brengen. Zo had ik in de tussentijd de gelegenheid het hok/hun nest klaar te maken inclusief warmtemat.
En toen werden 3 hele kleine schatjes gebracht van een dag of 8-9 oud met de oogjes nog dicht. Het flessen ging nog niet van harte. Ze kennen mijn geur natuurlijk nog niet en snappen ook niet wat dat speentje daar bij hun bekje doet. Dat ruikt allemaal niet naar mama.


13 april Kleintje
Kleintje is ook wakker geworden. Ik heb haar nog niet gewogen. Gezien het formaat drollen die ze legt, ga ik er vanuit dat ze goed aan de maat is. Aan de ontlasting kun je vaak al aflezen hoe het met de dieren gaat. Ze eet en drinkt braaf, dus dan ben ik er ook wel gerust op en val ik haar niet onnodig lastig.

8 april Kiki
Begin april hoorden wij haar ineens hoesten. Daarom zijn we meteen gestart met een antiparasietenbehandeling…de manier van hoesten duidde op longwormen. Verder ging het heel goed. Ze maakt gretig gebruik van het loopwiel (grootste maat) om zo haar kilometers in een nacht te kunnen maken.
In de natuur lopen egels flinke afstanden, daarom heb ik een loopwiel voor hen in het hok staan, zodat ze ook in de beschermde omgeving toch hun beweging kunnen krijgen en hun spieren getraind zijn voordat ze weer uitgezet worden. Je hoort ze ook echt de hele nacht door in dat ding rondjes draaien.
Haar overwinteringshok was niet al te groot en omdat het grote konijnenhok momenteel niet in gebruik is door de coronaperiode heb ik een gedeelte van dat hok voor Kiki klaar gemaakt. Zo heeft ze een veel grotere ruimte ter beschikking. Kiki ervaart dus voordelen door de corona!




3 januari Kiki
Kiki heeft niet de hele winter doorgeslapen. Waarschijnlijk was het weer gewoon te zacht voor haar. Ze werd telkens wakker en dan sliep ze weer een tijdje en was ze weer een aantal dagen wakker. In de natuur zou ze op deze manier enorm verzwakt raken, omdat er geen insecten dan meer te vinden zijn en ze wel energie verbruikt, maar niet kan eten. Dat is dan ook meteen de reden waarom ik de egels die ik in het najaar heb verzorgt in een beschermde omgeving laat overwinteren. Hier is het geen probleem dat ze tussendoor wakker worden, want er staat altijd water en eten voor ze klaar. Op 3 januari woog Kiki al 840 gram.

2019

28 november Kiki
Vandaag werd Kiki gebracht. Een koud en enorm zwak egeltje van 356 gram. Vanuit de egelopvang heb ik een heel protocol met eerste handelingen wanneer een egel gebracht wordt. Warmte is enorm belangrijk voor zieke, zwakke en jonge dieren. Wanneer ze onderkoeld raken functioneert het lichaam niet meer zoals het zou moeten, dus rust en warmte is als alle eerste belangrijk. Na 4 dagen merkte ik een verschil en begon Kiki genoeg te eten en aan te komen.
Toch was ze nog niet fit. Ze begon te snotteren en te rochelen. In overleg met de dierenarts moest ook zij een antibioticum kuur krijgen. Bij haar sloeg de antibioticum een stuk sneller aan (waarschijnlijk omdat ik er zo snel bij was) en na 10 dagen was ze zover opgeknapt en aangekomen dat ze met 619 gram ook naar buiten in een hok mocht om te overwinteren.


12 november Kleintje
En toen kwam het eerste egeltje van dit seizoen. Zwak en klein, vandaar dat ze de naam Kleintje kreeg. Kleintje had geen goede ontlasting en daarom zijn we, in overleg met de dierenarts, gestart met antibioticum. De speciale melk voor egels wilde ze wel drinken, maar brokjes e.d. werd veelal laten staan. Pas na 3 weken merkte ik een verbetering. Ze at ook de brokjes waardoor ik kon stoppen met de melk (let op: zeker geen normale koeienmelk geven aan dieren) en ook haar ontlasting wer
d weer normaal. We konden stoppen met de antibioticum. Na een maand was ze gegroeid van 339 gram naar 692 gram en mocht ze naar buiten. Daar kwam ze in een konijnenhok waar ze mocht overwinteren….In het voorjaar dus meer over Kleintje.

Zoals je op de derde foto van links ziet, kan een egel prima over een muurtje klimmen. Hun wilskracht om door te gaan tot ze bereikt hebben wat ze willen is heel groot.




Ik zou ook nog terugkomen op het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes bij egels.
Ook bij hen is het meestal zo dat de vrouwtjes venijniger zijn en de mannetjes veel ontspannender en opener. Dat venijnige en ontspannende kun je bij hun al vrij snel merken aan de manier waarop ze zich oprollen. Mannetjes ontrollen zich veel sneller en zijn ook minder stekelig (meestal). De vrouwtjes rollen zich meestal strak op en zetten de stekels dan ook goed recht, waardoor het oppakken vaak toch wat gevoeliger wordt voor ons.

2 augustus Dizzy en Bolle
Vandaag kwam Dizzy…en echt waar mensen…je kunt niet anders dan enorm verliefd worden op deze kleine hummeltjes! Het mooie voor Dizzy was dat ik op 8 augustus weer een belletje kreeg dat er nog een haasje binnen gebracht was. Bolle was al wat groter en gedroeg zich echt als het grote zusje van Dizzy. Zo lief hoe ze er voor elkaar waren.
En kijk eens hoe mooi ze zich ontwikkeld hebben. Bolle was natuurlijk al wat groter en ze kreeg echt prachtige oren!




Nu ik dit zo schrijf, schiet mij nog iets te binnen…Vaak zie je (ik in ieder geval wel en meestal zit ik dan ook goed) aan het gedrag van de haasjes en net zo bij de egels of het een mannetje of vrouwtje is.
Vrouwtjes zijn veel pinniger en schieten snel in de aanval of verdediging. Mannetjes zijn veel ontspannender, nieuwsgieriger en open voor hun omgeving. Eigenlijk ook heel logisch natuurlijk, want de vrouwtjes moeten hun kroost verdedigen en zijn dan ook diep van binnen de beruchte moederleeuwen. Maar voor mij was dit echt een eye-opener. Heel bijzonder!
Hoe zich dat nog eens extra bij de egels kenbaar maakt, zal ik nog bij een stukje over een egel beschrijven.

29 mei Wizzy en Woppy
En toen kwamen Wizzy en Woppy…twee hele kleine haasjes en zo leuk samen!
Eentje duidelijk stoerder en moediger dan de ander. Ze ontwikkelden zich tot twee prachtige hazen die klaar waren voor de natuur!



13 mei De Pimpeltjes
Bolletje was nog maar net weg en toen belden ze mij dat ze een nestje Pimpelmezen hadden en of ik die ook wilde verzorgen.
Tuurlijk! Zei ik zonder er bij na te denken. Maar vogeltjes zijn toch wel even hele andere koek hoor!


Haasjes hoef je in het begin een keer of 5 per dag te voeden, maar jonge vogeltjes moeten (het liefste) elk kwartier van zonsopgang tot zonsondergang eten krijgen. Levende meelwormen waarvan de kopjes eerst geplet moeten zijn omdat ze zich anders in de keeltjes vast kunnen bijten.
Maar dieren zijn mijn passie, dus ik ging er voor. Heb nog gauw een kooitje geregeld en ik ging op pad om de vogeltjes te halen.
Bleken het 12 Pimpelmeesjes te zijn…uiteindelijk ben ik dus gewoon aan één stuk door bezig geweest met het voeden van alle vogeltjes en het klaarmaken van de verse meelwormen. Wat een werk! Maar wat enorm leuk om te mogen doen.


Toen ze iets meer gingen fladderen/vliegen kon ik van het Zone College in Zwolle een grotere kooi lenen. Dat was echt heel fijn voor het hele grut.
Uiteindelijk is er bij mij maar één vogeltje overleden en later toen ze weer terug gingen naar de wildopvang is er toch nog eentje overleden.
Maar 10 van de 12 is blijkbaar een heel goed resultaat.


18 april Bolletje
Het eerste haasje dat ik mocht gaan flessen was Bolletje (ja, sorry, maar ze krijgen echt namen hier, ook al gaan ze weer terug de natuur in).
Voor mij een hele bijzondere ervaring, want dit was toch echt wel heel iets anders dan egeltjes.
Op de foto’s hier onder kun je zien hoe Bolletje groeide in zijn ontwikkeling na 10 dagen.